Wydanie 4/2021

w numerze m.i.

  • 197 Diagnostyka kliniczna w endodoncji
  • 203 Dezynfekcja kanału korzeniowego – roztwory płuczące i techniki aktywacji
  • 211 Leczenie endodontyczne zęba z martwą miazgą z niezakończonym procesem wzrostu korzenia
  • 219 Regeneracja miazgi – aktualne stanowisko
  • 227 Pulpotomia w zębach stałych z nieodwracalnym zapaleniem miazgi: opisy dwóch przypadków
  • 233 Cyfrowa tomografia objętościowa w endodoncji i stomatologii urazowej

Strona 197

197 Diagnostyka kliniczna w endodoncji
Martin Brüsehaber

Zabiegi endodontyczne podejmuje się w przypadku zmian zapalnych miazgi, aparatu zawieszeniowego zęba (okołowierzchołkowego) lub urazu. Celem diagnostyki jest rozpoznanie objawów tych schorzeń oraz zbadanie różniących się od siebie jednoznacznie symptomów klinicznych i radiologicznych, aby móc sformułować diagnozę. Pełna diagnostyka powinna zawsze obejmować zebranie ogólnego i szczegółowego wywiadu, badanie kliniczne z wykorzystaniem specjalnych testów oraz odpowiednie badanie radiologiczne. Rzadko można postawić diagnozę w oparciu o tylko jeden test diagnostyczny. Dostępne kliniczne metody diagnostyczne ograniczają się do nie zawsze wystarczająco wrażliwych i specyficznych testów. Ich zadaniem jest ustalenie czy dolegliwości zgłaszane przez pacjenta jako ból zęba rzeczywiście mają podłoże zębowe, czy jednak ich przyczyny należy szukać gdzie indziej. Ponadto przed wprowadzeniem terapii inwazyjnej należy jednoznacznie stwierdzić, który ząb jest przyczyną bólu.

Strona 203

203 Dezynfekcja kanału korzeniowego – roztwory płuczące i techniki aktywacji
Tina Rödig

Chemomechaniczne poszerzenie systemu endodontycznego stanowi, obok szczelnej bakteryjnie odbudowy zęba, najważniejszy element leczenia i istotnie wpływa na jego sukces. Optymalna koncepcja dezynfekcji powinna przede wszystkim uwzględniać mikrobiologiczną sytuację wyjściową i rozróżniać kanały zainfekowane oraz niezainfekowane. W artykule zaprezentowano cechy, ograniczenia oraz interakcje różnych roztworów płuczących, a także opisano techniki dźwiękowej, ultradźwiękowej i laserowej aktywacji. Na koniec sformułowano protokoły płukania dla różnych sytuacji klinicznych.

Strona 211

211 Leczenie endodontyczne zęba z martwą miazgą z niezakończonym procesem wzrostu korzenia
Jan Kühnisch

Celem artykułu jest naszkicowanie ogólnego zarysu leczenia endodontycznego zęba z niezakończonym procesem wzrostu korzenia oraz przedstawienie apeksyfikacji otwartego wierzchołka korzenia jako leczenia z wyboru przy nieodwracalnym lub ostrym zapaleniu, martwicy miazgi i zapaleniu tkanek okołowierzchołkowych. Celem postępowania klinicznego jest w pierwszej kolejności cofnięcie ewentualnych (ostrych) okołowierzchołkowych procesów zapalnych, a następnie docelowe zamknięcie (apeksyfikacja) otworu wierzchołkowego bioaktywnym cementem endodontycznym (apical seal), wypełnienie kanału korzeniowego i zamknięcie otworu trepanacyjnego (coronal seal).

Strona 219

219 Regeneracja miazgi – aktualne stanowisko
Kerstin Galler

Chociaż określenia regeneracja i naprawa różnią się od siebie znaczeniowo, pod pojęciem regeneracja miazgi rozumie się zwykle wygojenie tych tkanek w efekcie procesów naprawczych. W artykule określono zabiegi mające na celu zachowanie żywotności zęba. Odnośnie tej kwestii istnieją aktualne stanowiska towarzystw endodontycznych, które zostały wypracowane przez ostatnie lata. Należy także wspomnieć o rewitalizacji jako klinicznej metodzie leczenia zębów z niezakończonym jeszcze procesem wzrostu korzenia oraz martwicy miazgi, w przypadku której może dojść do pojawienia się nowych tkanek w kanale korzeniowym. W artykule opisano także dental pulp tissue engineering jako hipotezę badawczą, która być może pozwoli w przyszłości na rzeczywistą regenerację miazgi.

Strona 227

227 Pulpotomia w zębach stałych z nieodwracalnym zapaleniem miazgi: opisy dwóch przypadków
Georg Benjamin

Pulpotomia w zębach stałych z nieodwracalnym zapaleniem miazgi umożliwia częściowe zachowanie żywotności ich miazgi. Zaletą takiego postępowania jest zachowanie proprioceptywnych mechanizmów obronnych oraz mniejszy nakład czasowy w porównaniu z leczeniem kanałowym.

Strona 233

233 Cyfrowa tomografia objętościowa w endodoncji i stomatologii urazowej
Holger Gehrig, Johannes Mente

Cyfrowa tomografia objętościowa (DVT) stanowi stały element szczegółowej diagnostyki obrazowej w leczeniu endodontycznym i urazów zębów. W takich przypadkach wskazane jest wykonywanie zdjęć o bardzo dużej rozdzielczości z małym polem widzenia (field of view, FOV), co pozwala zmniejszyć obciążenie promieniowaniem. W artykule przedstawiono, na podstawie dowodów naukowych oraz konkretnych przypadków klinicznych, różne wskazania do wykonywania zdjęć DVT w endodoncji i stomatologii urazowej zgodnie z aktualnymi stanowiskami, a także wytycznymi w tym zakresie.